W 1997 roku wygrałem konkurs na Dyrektora Naczelnego Fabryki Wentylatorów „OWENT” w Olkuszu. Sytuacja Fabryki oraz rokowania przyszłościowe były wówczas takie że mój poprzednik, z tytułem doktora, po 3 latach kierowania Fabryką złożył dymisję.
Przygotowany przeze mnie i konsekwentnie wdrażany program restrukturyzacji Fabryki skutkował systematyczną poprawą jej sytuacji ekonomicznej. Program nie zakładał zwolnień pracowników. Z upływem lat Fabryka osiągała coraz wyższe przychody ze sprzedaży i coraz wyższe zyski przy równoczesnym zapewnieniu płac w wysokości znacznie przekraczającej średnią krajową bez wliczania płac Dyrekcji Fabryki. Ponadto Pracownicy otrzymywali świadczenia socjalne nawet kilkukrotnie wyższe od odpisu podstawowego dzięki zwiększaniu Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wpłatami z zysku. W tym okresie tysiące rodzin olkuskich doświadczało skutków odmiennego zarządzania innymi przedsiębiorstwami jak np. Emalią Olkusz czy też olkuskim PKS. (Takie nieudolne zarządzanie prowadzono w wielu olkuskich przedsiębiorstwach, konsekwencją była ich likwidacja pozbawiająca Olkuszan miejsc pracy i źródeł utrzymania).
Zrealizowałem restrukturyzację majątkową Fabryki sprzedając zbędne nieruchomości w tym wybudowaną w latach siedemdziesiątych nigdy nie ukończoną Halę Główną o powierzchni blisko dwa hektary (po jej sprzedaży do chwili obecnej pojawiają się w prasie lokalnej artykuły miejscowych polityków przypisujących sobie zasługi w tym zakresie). Faktycznie, zleciłem wcześniej Olkuskiej Agencji Rozwoju sprzedaż zbędnych nieruchomości zawierając stosowną umowę. Agencja pomimo ogłaszania przetargów i angażowania władz Miasta i Gminy Olkusz nie zdołała jednak pozyskać nabywcy na zbędne nieruchomości Fabryki. Agencja sprzedała w ramach umowy jedynie niewielką działkę jej dzierżawcy wcześniej przez Fabrykę pozyskanego.
Sprzedaż zbędnych nieruchomości w tym Hali Głównej przeprowadziłem później osobiście w ramach kontraktu menadżerskiego. Wszystkie pozyskane ze sprzedaży zbędnych nieruchomości środki przeznaczyłem na realizację inwestycji jak np.: nowe pokrycia dachów hal produkcyjnych, nowe instalacje ogrzewania, nowe sieci energetyczne, komputeryzacją Fabryki, zakup środków transportu, wielu maszyn, urządzeń itp. Zrealizowane wówczas inwestycje i zgromadzone wówczas środki finansowe umożliwiają obecne funkcjonowanie Fabryki.
W 2007 roku zrestrukturyzowana Fabryka z kilkoma milionami złotych na koncie, portfelem zamówień, z opracowaną koncepcją dalszego rozwoju stała się przedmiotem zainteresowania i łakomym kąskiem rządzącej wówczas opcji politycznej. Po zawarciu stosownych porozumień, poza moimi plecami, w perfidny i podstępny sposób rozwiązano ze mną umowę o zarządzanie Fabryką bez podania przyczyny powierzając (bez przeprowadzenia konkursu) kierowanie Fabryką zasłużonej działaczce „Prawa i Sprawiedliwości” z Krakowa, wcześniej Samoobrony, 29 – letniej absolwentce prawa bez odpowiednich kwalifikacji, bez doświadczenia, bez znajomości branży i specyfiki przedsiębiorstw produkcyjnych.
Moje natomiast wyniki w zarządzaniu Fabryką, ponad 25 lat doświadczenia w produkcji wentylatorów przemysłowych, studia techniczne na AGH w Krakowie oraz studia podyplomowe o kierunku marketing i zarządzanie na AE w Katowicach oraz to że przed objęciem stanowiska Dyrektora Fabryki byłem w niej Szefem Produkcji nie miało żadnego znaczenia dla politycznych decydentów. Ktoś z Rady Nadzorczej powiedział wówczas że podjęto decyzją w iście stalinowskim stylu.
Następnie po kilkunastu miesiącach Panią tą wymieniono (bez przeprowadzenia konkursu) na kolejna osobę z politycznego nadania z Krakowa, urzędnika likwidowanego wydziału Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego.
Efekt powyższych decyzji jest taki że w 2009 roku Fabryka osiągnęła przychód ze sprzedaży w wysokości 7 007 000 zł., uprzednio 12 206 000 zł. i stratę w wysokości (–) 222 000 zł., uprzednio zysk w wysokości 1 080 000 zł. (dane ze strony Ministerstwa Skarbu Państwa). Pracę straciło kilkadziesiąt procent zatrudnionych w Fabryce a pozostałym drastycznie obniżono pobory. Jaka jest dbałość o mienie Fabryki wystarczy, jadąc Aleją Tysiąclecia, spojrzeć na widoczną przy Zakładzie Energetycznym w głębi, w zaroślach Halę Produkcyjną (tak szybko można zmarnować efekty wieloletniego nie swojego trudu). Mam nadzieję że informacją tą zapoczątkuję wypowiedzi na temat Fabryki Wentylatorów „OWENT” w Olkuszu także jej obecnych, zastraszonych, jak i byłych Pracowników.
AR 
Dojazd do bloku nr 2 przy ulicy Krasińskiego jak i parking przy nim wygląda niezmiennie od ponad 25 lat. Przybyło tylko samochodów.
